Podagra

Podagra jest chorobą zapalną stawów. Zlokalizowana jest w stawie śródstopno-paliczkowym (podstawa dużego palca nogi). Jej typowymi objawami są ból okolic stawu, nadwrażliwość na dotyk, opuchlizna oraz zaczerwienienie. Choroba ta rozwija się na skutek gromadzenia się kryształów soli kwasu moczowego wewnątrz stawów, co z kolei jest spowodowane zaburzeniami w gospodarce kwasem moczowym w organizmie. Podagrę da się obecnie skutecznie leczyć. Terapia jest szybka i możliwa jest długotrwała eliminacja objawów, a także całkowite wyleczenie dzięki zastosowaniu odpowiednich zmian w trybie życia. Poniżej znajdziesz więcej informacji na temat występowania podagry, objawów, a także nowoczesnych oraz tradycyjnych metod jej leczenia.

Choroba królów opuszcza salony

Dla cierpiących na podagrę pewnie nie jest to szczególnym pocieszeniem, jednak choroba ta w przeszłości zwana była „chorobą królów”, gdyż dotykała ona tylko najzamożniejszych ówczesnego świata. Tylko oni mieli wówczas dostęp do takich ilości jadła, które powodowało rozwój chorób związanych właśnie z nadmierną ilością przyjmowanych pokarmów. W obecnych czasach dostępność jedzenia przyczyniła się do tego, że ogromna część populacji pochłania więcej, niż organizm potrzebuje. Jest to zapewne jeden z czynników, obok wydłużenia życia, który doprowadził do tego, że obecnie, w zachodnim świecie, od 1% do 2% ludzi zapada na podagrę.

Sporym pocieszeniem dla borykających się obecnie z „chorobą królów” może być fakt, że w przeciwieństwie do koronowanych głów z przeszłości, mogą oni skutecznie leczyć tę, może i szlachetną z nazwy, ale na pewno przykrą, przypadłość.

Objawy

Najczęściej występującymi objawami podagry są ból, zaczerwienienie, nadwrażliwość na dotyk oraz opuchlizna stawu dużego palca u nogi, a czasami także innych stawów m.in. skokowego, kolanowego, stawów nadgarstka i palców oraz okolic piety.

Czasami dodatkowo występują:

  • zmęczenie;
  • gorączka

Co robić przy nagłym ataku podagry?
Jednym ze sposobów radzenia sobie z bólem towarzyszącym nagłemu napadowi podagry jest zastosowanie okładów z lodem lub moczenie nogi w zimnej wodzie. Zaleca się także często leki przeciwbólowe o działaniu przeciwzapalnym jak np. Ibuprofen.

Przyczyny choroby

Uciążliwe objawy choroby są następstwem gromadzenia się kryształków kwasu moczowego w mazi stawowej stawu. Ich nagromadzenie powyżej pewnego poziomu doprowadza do stanu zapalnego i wystąpienia objawów typowych dla podagry. Nadmiar soli moczanowej w stawie jest następstwem nienaturalnie wysokiej koncentracji kwasu moczowego we krwi. Dochodzi do tego za sprawą niedostatecznie sprawnego usuwania kwasu moczowego przez nerki (częściej) lub jego nadprodukcji w organizmie (rzadziej). Jest kilka głównych przyczyn zarówno upośledzenia wydalania kwasu moczowego, jak i jego nadprodukcji, należą do nich:

  • inne choroby metaboliczne takie jak nadciśnienie, otyłość, podwyższony poziom cholesterolu czy insulionooporność;
  • nadużywanie niektórych leków, w tym aspiryny i witaminy B3;
  • czynniki genetyczne, niektórzy ludzie mają dziedziczne predyspozycje do wystąpienia podagry.

Obraz stawu oraz kryształów soli kwasu moczowego podczas ataku podagry

 

Diagnostyka podagry

Objawy ostrego ataku podagry są tak oczywiste, że lekarz pierwszego kontaktu natychmiast je rozpozna i postawi właściwą diagnozę na podstawie wywiadu z pacjentem i badania fizykalnego. Aby potwierdzić diagnozę lekarz może zadecydować o wykonaniu dodatkowych testów. W diagnostyce tej choroby do takich testów należą:

  • Badanie mikroskopowe mazi stawowej pod kątem obecności w niej kryształów soli kwasu moczowego.
  • Badanie krwi na stężenie kwasu moczowego.
  • Prześwietlenie rentgenowskie stawu w celu wyeliminowanie innych przyczyn jego zapalenia.
  • USG stawu w celu wykrycia kryształów moczanu sodu.
  • Tomografia komputerowa. Dzięki temu badaniu możliwe jest wyrycie kryształów nawet w stawie, w którym w danym momencie nie ma stanu zapalnego. Ze względu na wysoki koszt nie jest to jednak rutynowo stosowana procedura diagnostyczna.

Leczenie

Chorym dotkniętym podagrą zazwyczaj zaleca się zarówno przyjmowanie leków działających na objawy choroby, jak i zmianę trybu życia i diety, w celu długotrwałego pozbycia się problemu. Jako leki doraźnie działające stosuje się przeciwzapalne i przeciwbólowe leki z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych. Substancje z tej grupy to m.in. ibuprofen, indometacyna, diklofenak, naproksen. Preparaty dostępne bez recepty to m.in.: Ibuprofen, Ibuprom czy Nurofen. Najskuteczniejszym w przypadku tego schorzenia jest indometacyna, jednak to ibuprofen z uwagi na mniejsze skutki uboczne i wysoką skuteczność jest najczęściej stosowany. Dodatkowo przeciwobjawowo stosowane są sterydy z grupy glukokortykosterydów. Aplikowane są zarówno doustnie jak w formie iniekcji do wnętrza stawu.
Leczenie objawowe przynosi efekty już po 4 godzinach od zażycia leków przeciwbólowych i zazwyczaj zaleca się ich stosowanie przez ok. 2 tygodnie.

W celu eliminacji przyczyn choroby stosowane są preparaty obniżające poziom kwasu moczowego we krwi. O ich wprowadzeniu decyduje lekarz i w większości przypadków kuracja rozpoczyna się po dwóch tygodniach od złagodzenia ostrych objawów podagry. Ma to istotne znaczenie, gdyż rozpoczęcie kuracji tymi lekami w czasie występowania ostrych objawów może je jeszcze bardziej nasilić.
Do substancji stosowanych w tej terapii należą:

  • allopurinol – składnik leków takich jak (Allupol, Milurit, Zyloric);
  • febuksostat – składnik leku Adenuric;
  • probenecyd;
  • sufopyrazon.

Leki te zazwyczaj są stosowane przez okres kilku miesięcy i towarzyszy im podawanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych.

Nieleczona podagra ustępuje zazwyczaj po około tygodniu. Jest jednak 60% szans, że atak się ponowi dlatego nawet wyjątkowo odporni na ból powinni zasięgnąć w tej kwestii porady lekarskiej i rozważyć podjęcie leczenia jej przyczyn.

Podagra w innych językach
angielski: podagra
niemiecki: die Gicht
hiszpański: gota
francuski: le podagre

Dodaj komentarz